Odporne społeczeństwo

Wydatki obronne zostają na dzisiejszym, już bardzo wysokim poziomie — około 4,8–5,2% PKB, licząc budżet MON razem z Funduszem Wsparcia Sił Zbrojnych. Podniesienie do 6% PKB to cel wykraczający poza tę kadencję, nie obietnica na już.

Stawiamy na dobrze wynagradzaną, dobrowolną rezerwę: dodatek za samą gotowość w wysokości 500–800 złotych miesięcznie, 300–400 złotych za dzień szkolenia, ulga podatkowa i priorytet w rekrutacji do administracji publicznej dla osób po służbie. Głównym kanałem dla ochotników są Wojska Obrony Terytorialnej.

W ciągu 12 miesięcy uchwalamy ustawę o Polskiej Doktrynie Obronnej, definiującą długofalowo odpowiedź na zagrożenia konwencjonalne, hybrydowe, cyfrowe i dezinformacyjne.

Schrony i infrastruktura ochrony ludności są obowiązkowe w nowych budynkach publicznych i na osiedlach mieszkaniowych liczących więcej niż 50 lokali.

Zakupy sprzętu wojskowego oparte są przede wszystkim na polskim i europejskim przemyśle zbrojeniowym, ze standaryzacją przez wspólne, europejskie zamówienia.

Budujemy system łączności kryzysowej, który działa niezależnie od komercyjnych sieci komórkowych — żeby komunikacja nie padła razem z pierwszym atakiem na infrastrukturę cywilną.

Budujemy rezerwę leków krytycznych na 6 miesięcy. Budujemy państwową wytwórnię kluczowych leków generycznych i antybiotyków.

Powstają profesjonalne struktury komunikacji strategicznej, zwalczające dezinformację i budujące zaufanie społeczne w sytuacjach kryzysowych.

Wzmacniamy sądową kontrolę nad działaniami policji i służb specjalnych, żeby ograniczyć ryzyko nadużyć władzy.

Dążymy do pełnego udziału Polski w natowskim programie współdzielenia broni jądrowej (nuclear sharing), z rozmieszczeniem broni jądrowej Sojuszu na terytorium Polski. Certyfikujemy zamówione samoloty F-35 do jej przenoszenia — bez tego udział w programie byłby tylko deklaracją.